Asubuhi ya siku iliyofuata, langoni mwa mji.
Mwanamume yule ambaye jana aliwapiga wapiganaji wa Hekalu kweli alijitokeza hapa tena.
Watu wengi walikusanyika kutazama, wakinong’ona na kuzungumza kuhusu mtu huyu asiye na nywele, na yule jamaa alikuwa bado anaweza kusimama hapa hai, na wale wapiganaji wa Hekaluwalionekana kana kwamba hawamuoni, na hawakumjali hata kidogo.
Hekalu halikujali heshima yake kuharibiwa, na kumwacha aishi, jambo la ajabu.
“Nataka kuchagua hapa watu wenye nguvu zaidi kujifunza sanaa za mapigano ninazotoa,” Yang Zicang aliweka viganja vyake vyote viwili mdomoni na kupiga kelele, “nani anataka kujifunza, tafadhali njoo mbele.”
Kutoka katika jamii ya awali alipokuwa akipigana na simbamarara na mbwa mwitu, hadi miaka elfu moja baadaye alipokuwa anaweza kumuua dinosauri peke yake, hakuweza kusema kwa asilimia mia moja kama mtu angeweza kuwa mpiganaji mwenye nguvu, lakini angalau asilimia sabini au themanini aliweza.
Alitazama tu, na wengi wa watu waliokuwa wamemzunguka walikuwa wamekwisha katwa.
Hakuna mtu aliyethubutu kutoka mbele.
Yang Zicang alipokuwa amesubiri kwa muda aligundua jambo fulani kwa kuchelewa.
Aligeuka na kumtazama mlinzi mpya wa lango la mji, na kumpungia mkono na kusema: “Njoo.”
Yule mtu aliyejifanya kutomjua Yang Zicang aliposikia maneno haya, alikaribia kulia kwa msisimko, na akakimbia kwa hofu na kuja kupiga magoti, lakini Yang Zicang alimpiga teke kwenye mfupa wa mguu wake, na akapiga kelele “au” na kuruka juu akiwa ameshika mguu wake.
“Usipige kelele, nakuuliza, mtoto wa pembeni yako ni nani kwako.”
“Ni, ni mwanangu.”
“Unakubali mwanao ajifunze sanaa zangu za mapigano?”
Mwanamume huyu mara moja aliachia mikono yake na kujilaza chini kwa msisimko, na akainuka kwa macho mekundu, na kumpigia mtoto kelele kwa sauti ya ajabu.
Yule mtoto mwenye ngozi nyeusi kidogo akakimbia haraka, na kwa ujinga alitaka kuiga tendo la baba yake, lakini alinyakuliwa na Yang Zicang, na mkono wake ukapapasa viungo vyake vya mwili.
“Inatosha, ukifanya mazoezi vizuri baadaye utaweza kuua simbamarara kadhaa wenye meno. Kuanzia sasa aanze kujifunza sanaa za mapigano nami, na kwa hakika, unajua kusoma?”
“Ndiyo, ndiyo!”
Mwanamume alisema kwa shida, na kama hajui anaweza kujifunza.
“Sawa, baadaye wewe mfundishe.”
Alisema na kumtupa chini mtoto huyu ambaye alikuwa bado hajaelewa kinachoendelea, na kumpiga mgongoni na kumwambia aende kucheza pembeni.
Watu wengi sasa walishangaa, na kijana mmoja alitaka kwenda mbele kwa hamu, na watu wa karibu walisema kwa sauti ya chini: “Huogopi kisasi cha Hekalu?”
“Unadhani mimi ni kipofu.”
Watu wengine walitoka na watoto wao, na watu wengi zaidi walitoka mbele.
Tendo la jana la mtu huyu aliyewashinda peke yake kundi la wapiganaji waliokuwa na vyombo vitakatifu, lilikuwa tayari limeenea kama radi katika makabila ya karibu na vijiji vidogo.
Yang Zicang alikuwa bado hajagundua alikuwa amefanya jambo gani, na kwa wakazi waliokuwa wameogofishwa na heshima ya Hekalu, tendo lake la jana lilikuwa ni la kushangaza sana.
Mtu yeyote anayethubutu kupinga Hekalu hawezi kuishi siku hiyo, na hii ilikuwa tayari ni makubaliano ya watu wote, lakini leo ilivunjwa.
……
Usiku, mvulana mmoja aliyekuwa amekata kuni alirudi kwenye kibanda chake cha nyasi kilichokuwa kimevunjika kidogo.
Tumbo lake lilipiga kelele, na baada ya kusugua tumbo lake lililokuwa na njaa, mvulana mwembamba alichukua matunda kadhaa aliyokuwa amefunga ndani ya kuni na kuyaleta pamoja, na kuchukua moja na kulisafisha kwenye kiganja chake na kuliweka mdomoni.
Ghafla nje ilisikika sauti za shangwe.
“Inapendeza sana… imepatikana…”
“Tunasherehekea, hahaha…”
Mvulana aligeuka na kutazama nje ya nyumba, na watu kadhaa walipita wakicheka, na walionekana wanajadili jambo la kufurahia.
Alitazama kwa wivu, na mvulana akaweka kuni hizi kando ya nyumba.
“Sanaa hizi za mapigano, zina nguvu, Aliya, unapaswa kujifunza vizuri.”
Kana kwamba radi ilipita akilini.
Mvulana alivuka mlango kwa hatua mbili, na kutazama kwa hamu viongozi wa kijiji wakiondoka, na sauti za mbali zikaingia masikioni mwake.
“Sanaa za mapigano… hata Hekalu linaogopa…”
“Mtu yule bila shaka… anahusiana na Mfalme Asiyekufa…”
Pumzi ya mvulana ilikuwa nzito.
Alihisi kana kwamba alikuwa ameona mwanga wa mbinguni. Je, jambo ambalo amekuwa akimuomba Mfalme Asiyekufa hatimaye limepokea jibu?
Mvulana mara moja alirudi nyumbani na kuchukua nguo moja ambayo hakutaka kuivaa na kuitazama, na akakimbia mtoni na kujiosha, kisha akaichukua pamoja na matunda ya mwitu, na kwa mwanga hafifu wa nyota, akakimbia kuelekea mji ule uliokuwa umejaa watu wa kuchukia.
Hatari za usiku pia hazikuweza kumfanya arudi nyuma, na ilibidi afike huko kabla ya mapambazuko.
……
Asubuhi ya siku ya pili, watu wengi zaidi walifika.
“Ekari, nenda kupanga foleni haraka.”
“Kuni kubwa, jitahidi kuonyesha vizuri.”
“Sally, usiwe na wasiwasi, Bwana huyu si mtu mbaya, nenda haraka na umngojee.”
Yang Zicang alichagua watu aliowapenda kwa uangalifu zaidi. Alipanga kuacha vitabu vitatu hapa kwa muda, na kisha kwenda maeneo mengine na kuacha vitabu viwili vya mwisho.
Nyuma ya umati, umbo dogo jembamba lililovaa nguo ya kitambaa iliyokuwa na shinikizo kidogo, na nywele zilizosimama, alitazama kwa mshangao mwanamume yule aliyeonekana kana kwamba ameungana na mazingira.
Katika macho yake, mtu huyu alionekana anametameta.
“Inawezekana, simama upande ule.”
“Mmm, wewe huwezi, tutazungumza tena wakati mwingine.”
Yang Zicang alimrudisha mtoto mmoja mikononi mwa wazazi wake, na mtoto huyu mara moja alianza kulia.
Kama mchanga unaopeperushwa na mawimbi, alichagua wachache tu kati ya wagombea, na zaidi ya watu mia moja walitolewa. Alipoona muda ulikuwa sio mchanga, mtoto yule ambaye alikuwa amekuwa hana nafasi nyuma ya umati alijitahidi kumkimbilia Yang Zicang.
“Wewe, nyani wa porini wa wapi, hata kupanga foleni hujui.”
“Nenda nyuma haraka, bado haujafika zamu yako.”
Kuna mtu alikuja na kutaka kumvuta, lakini mtoto huyu aliyeonekana mwembamba alikuwa na nguvu za ajabu na kugeuza mkono wake, na kukimbia upande mwingine, na mara moja akajilaza chini mbele ya mtu wa makamo, kisha akainua kichwa.
“Nataka kuwa mpiganaji, inawezekana?” Alimkazia macho Yang Zicang kwa uthabiti.
Yang Zicang alipomfukuza mtoto mwingine wa umri wa miaka kumi na kadhaa pembeni, aligeuka na kumtazama mtoto huyu mkaidi kidogo, na kutikisa kichwa na kusema: “Wewe ni mnyonge sana.”
Mvulana mdogo alikunja ngumi yake, na kusema kwa wasiwasi: “Bwana! Mimi, mimi…”
Aliposhindwa kujua cha kusema alishusha kichwa chake.
Yang Zicang alikataa bila kufikiria, na hakutaka kupoteza Tufe la Uwezo.
Hakumjali tena, na Yang Zicang aliendelea na mambo yake, hadi karibu na adhuhuri, na alipoona amekwisha chagua watu kumi wenye vipaji vizuri, ndipo alipoacha.
Na yule mtoto alikuwa bado amepiga goti pale.
“Ah. Usifanye hivi, rudi nyumbani.”
Mvulana aliinua kichwa kwa kukata tamaa, lakini moyoni mwake bado aliamini kwa uthabiti kuwa hii ilikuwa ni mwongozo wa Mfalme Asiyekufa kwake.
Alinyamaza.
Akijumlisha na uteuzi wa siku ya kwanza, Yang Zicang alitikisa kichwa na kugeuka, na kuwaambia watu hawa ishirini wenye umri tofauti: “Hapa kuna vitabu vitatu, na nyote jifunzeni pamoja, na kila mtu achague kimoja anachokipenda zaidi na kusoma kwa zamu.”
Walipoona vitabu vingine vitatu vya sanaa za mapigano vikitokea, wale wapiganaji waliotokaHekalu walikunja mikono yao, na mioyoni mwao kulikuwa na matarajio na wasiwasi.
“Miaka mitatu baadaye nitakuja hapa tena, na kuangalia maendeleo yenu. Kama kuna mtu atakayefikia matarajio yangu, nitasaini mkataba nao, na kuwapa miaka kumi ya maisha.”
Mshindo, na watu hawakuweza kuamini.
Maneno haya hakuna mtu anayethubutu kusema isipokuwa Mfalme Asiyekufa.
Yang Zicang alipomaliza kusema maneno haya alitoweka papo hapo.
Umati ulijilaza chini kwa mshindo, na hatimaye walihakikisha mtu huyu anawakilisha nani, na mvulana aliyekuwa amepiga goti chini alishtuka kumtazama mtu yule akitoweka. Hakuwahi kufikiria jambo kama hili, lakini kwa kweli lilitokea.
Miaka mitatu, alikunja ngumi yake.
……
Mishumaa ilimulika, na kuangaza vivuli vya watu kadhaa ukutani.
“Axi, vipi, maji haya ya ajabu bado unayaridhika?”
Maji ya ajabu yenye harufu ya kulewesha yalichoma ulimi na koo mdomoni.
Ahxi Zaguda aliyekuwa ameongeza urefu kidogo alikubali kwa macho yaliyofumba kidogo.
Kati ya watu kadhaa waliokuwa pembeni mwa meza ya mbao, watatu walikuwa na nywele fupi sana za mwilini. Ingawa watu hawa hawakuweza kushindana kimwili na wale wapiganaji waliokuwa karibu na baba yake, lakini vichwa vyao vilionekana kufikiria vitu vya ajabu, na kufanya vitu maalum.
“Mimi, nataka tena, naweza kupata kidogo zaidi?” Ahxi Zaguda alisema kwa kuchanganyikiwa.
“Bila shaka, wewe ni kiongozi wa baadaye, na kutimiza matakwa yako ni jambo tunalopaswa kufanya.”
Aliposikia neno kiongozi, macho ya Ahxi Zaguda yalifumbuka kidogo, na akakoroma, na kusema kwa dharau:
“Nyinyi hamjui kuwa baba yangu alipokea zawadi ya Mfalme Asiyekufa, na kupata maisha mapya?”
Watu wawili waliokuwa pembeni mwa meza walitazamana, na wote waliona mwanga uliojaa katika macho ya wenzao:
“Bila shaka, na tunajua pia kuwa kiongozi anaweza kuishi miaka mia moja.”
“Miaka mia moja!”
Ahxi Zaguda alishtuka na kumtazama yule mtu mrefu-mwembamba aliyezungumza. Alihesabu vidole vyake, na alipofika tisa alianza kuchanganyikiwa.
Mia moja, huo ulikuwa ni muda mrefu kiasi gani, na hata yeye mwenyewe asingeweza kuishi hadi wakati huo.
“Lakini utakuwa kiongozi, miaka mitatu baadaye.” Mtu aliyekuwa akimwongezea maji ya ajabu alisema wakati akimimina.
“Siwezekani, baba yangu ataendelea kuwa…”
“Hapana, Xi. Maagizo ya kimungu yanasema, wewe utakuwa kiongozi mpya.”
“Maagizo ya kimungu?”
Ahxi Zaguda alimtazama mtu huyu kwa mshangao, “ni yale mnayosema, yule wa mbinguni…”
“Ndiyo, Mungu Mkuu wa Mwanga.”
Baada ya kusema maneno haya matatu, uso wa mtu huyu ulionekana na heshima.
Watu wengine kadhaa pia mara moja waliweka vikombe vyao chini, na kuinamisha vichwa vyao kwa ibada.
“Awali hatukutaka kukuambia sasa, lakini, muda unakaribia.”
“Nini kinakaribia?”
“Mungu Mkuu wa Mwanga ndiye muumba wa ulimwengu, ndiye mtawala, na aliifukuza giza upande mwingine na kufanya usiku. Ili kumwadhibu usiku, Mungu Mkuu wa Mwanga ndiye aliyemuumba Mfalme Asiyekufa.”
“Haiwezekani.”
Alipoona Ahxi Zaguda haamini, mtu mwingine wa pembeni alizungumza kwa dharau, kana kwamba alikuwa akimdhihaki kijana huyu kwa kutoona jambo lililo wazi hivi:
“Mfalme Asiyekufa alitoka mbinguni, na ndiyo sababu anaweza kupigana na nyota ya kufagia iliyotoka pia mbinguni. Bado huelewi! Lakini Mfalme Asiyekufa anaweza tu kupigana na ile nyota, na hawezi kumshinda Mwanga Mkuu!”
Ahxi Zaguda alishtuka.
Alionekana kusikia habari ya kina zaidi na ya siri zaidi duniani, na kwa hakika juu ya Mfalme Asiyekufa kulikuwa na kiumbe mmoja mkuu zaidi.
“Sisi ni wasemaji wa Mungu Mkuu wa Mwanga duniani. Maji haya mazuri yanayoweza kumfanya mtu arudi mbinguni, ni zawadi ya Mungu Mkuu wa Mwanga.”
Mvulana alishusha kichwa chake kwa aibu, na ndiyo, alipaswa kugundua zamani.
Kijana alinusa kwenye bakuli kioevu chenye giza chenye ladha ya matunda na uchachu, na hiki kilikuwa ni zawadi ya Mwanga Mkuu aliyemuumba Mfalme Asiyekufa, na si ajabu kilimfanya ahisi kana kwamba ameelea angani.
“Mimi, kweli nitakuwa kiongozi?”
Toa Jibu