Ghafla umati ulianza kupiga kelele wakitazama karibu na moto.
Viongozi kadhaa walikimbia kwa wasiwasi wakitambaa, kisha wakapumua kwa raha.
Ilikuwa ni kwamba Mganga aliyekuwa amekaa chini alikaribia kuanguka, lakini akainuka tena na kujishika.
Mwanamume wa makamo aliyekuwa karibu na Mganga alimshika na kumtuliza, ghafla akatoa machozi. Yeye awali alikuwa mtu mwenye nguvu zaidi hapa, lakini alikuwa amemlinda mzee huyu kwa zaidi ya miaka kumi bila kuondoka.
Sasa kijana huyo aliyekuwa na nguvu zaidi wa kikundi alikuwa pia amekuwa mtu wa makamo.
Alijua wazi kuwa mzee huyu karibu naye alikuwa amevumilia maumivu ya mwili na moyo kwa muda mrefu, lakini siku zote alijishikilia kwa nguvu ya dhamira, akiendeleza mwili wake uliokuwa karibu na mwisho, kana kwamba alitaka kukamua tone la mwisho la uhai wake ndani, ndipo apate amani na kuondoka.
Kila alipofikiri juu ya kilio cha maumivu alichokuwa akikificha kooni mwake, na jinsi mwili wake ulivyokuwa ukitetemeka hovyo, alihisi uchungu sawa na yeye.
Mganga aligeuza kichwa chake kilichokuwa na ngozi iliyolegea, na mkono wake ukanyanyuka kwa shida, na mwanamume wa makamo akainama mara moja na kushusha kichwa chake, akimruhusu mzee huyo amshike kichwa.
Watu waliokuwa na tabia za kistaarabu zaidi walitazama kwa wivu.
Moto mrefu wa mita mbili au tatu ulikuwa na nguvu na heshima.
Shetani mweupe aliyeua watu wengi katika nyakati zisizohesabika alilazimika kuuzunguka, la sivyo angeharibiwa, hii ilikuwa ni nguvu ya Mganga.
Uliulinda kikundi.
Kila moto ulipokuwa unapungua kidogo, mtu aliongeza kuni, hii ilikuwa ni mafundisho ya Mganga.
Chini ya majivu ya moto yenye joto, matunda kama viazi yalikuwa yamefichwa.
Kwa miongo kadhaa, yalikuwa yamewalea watu maelfu katika eneo hili, na viongozi wengi walivuka milima na mito, wakitoa maisha yao kwa hatari ya kuliwa na simbamarara, wakiwaongoza watu wao kuja, ili tu kula kitu kama hiki cha kushibisha.
Mganga mwenye huruma hakuwa na ubahili wa kutoa kwa watu wote waliokuja.
Mzee alirudisha mkono wake, na kugeuza kichwa chake, akiketi mbele ya moto akiwa amefumba macho nusu, kama mtu wa dini aliyekuwa katika kutafakari.
Baada ya muda usiojulikana, alionekana kusikia sauti ya uwongo.
“Xiao Wu?”
Pande zote, sauti za watu wa awali “wuu-oo” na “huu-oo” zilisikika.
Mzee aliyekuwa ameshindwa kabisa kufikiri alijitahidi kufumbua macho yake yaliyozimika na kutazama, na umbo la mtu aliyevaa nguo nyepesi sana lakini yenye rangi kali lilionekana mbali.
Kwa hakika hakuweza tena kuona umbo lile.
Lakini wakati mtu huyu alipoonekana, mfano katika kumbukumbu yake uliokuwa umehifadhiwa kwa miaka mingi na kufikiriwa mara bilioni moja uliungana nao mara moja.
“Aa!”
Mzee alipiga kelele, na aliweza kusimama peke yake akitetemeka.
Watu wengi wa awali walisimama, wakimtazama Yang Zicang kwa uadui.
“Haya!”
Aliupunga mkono wake uliokauka lakini wenye nguvu.
Wakati huo, mzee huyo alionekana kama alikuwa amerudi kwenye siku za ujana wake, macho yake yalimulika kwa nguvu, na mwili wake wote ukatoa heshima na hadhi.
Watu zaidi ya elfu walikaa nusu kwa utulivu, wakimtazama mzee kwa siri kwa mshangao.
Kuona mandhari haya, moyo wa Yang Zicang ulitikisika kidogo.
Mzee alichukua fimbo ndefu aliyopewa na msaidizi wake, na kuishika ardhini, tayari kuanza kutembea.
“Simama simama simama.”
Yang Zicang aliinua mkono wake.
Silabi hizi kadhaa zilipofika masikioni mwa mzee, ghafla aligundua kitu, na akasema “haya!” kana kwamba alikuwa amefumbua fumbo gumu zaidi duniani, na furaha kubwa ikatokea ndani ya moyo wake.
Kwa hakika zile silabi za zamani zilikuwa na maana hii.
Ile silabi iliyotolewa kabla ya kuzuia mawe kuanguka, ilikuwa na maana ya kumwambia asitende.
Yang Zicang alitembea mbele kutoka kwenye umati uliokuwa ukimwachia njia moja kwa moja.
Alipofika mbele ya moto, aliinua kichwa chake na kutazama mwali huu mwekundu uliopaa angani, moyo wake ulijaa furaha ya dhati.
“Wuu-oo, oo!”
A-Wu mzee alimpa kitu chenye rangi ya kijivu lakini kilichokuwa bado kina joto, kilichokuwa kimefunikwa na majivu ya mbao.
Yang Zicang aliyekuwa amenyosha mkono wake kuota moto alitabasamu na kukipokea “kiazi cha kale” na kukinusa.
“Inapendeza kweli.”
Alichukua kidonge kidogo kwa mkono na kukionja.
“Mmm! Kitamu, Xiao Wu wangu sasa ni mpishi mkuu.”
Alitoa kidole gumba juu, na A-Wu alicheka kwa furaha.
Zaidi ya watu wa awali elfu moja waliomzunguka hawakuwahi kuona Mganga akicheka kwa furaha ya dhati kama hii.
Kisha walishtuka kuona, mzee alikaa nusu, na kushusha kichwa chake karibu na Yang Zicang.
Kijana alishtuka kidogo, kisha akagundua kuwa zamani alipokutana naye mara ya kwanza alikuwa amemshika kichwa mara kadhaa.
Hilo lilikuwa ni tendo lake lisilo na maana.
“Ah, wakati ndio…”
Alimshika kichwa cha mzee kilichokuwa na nywele chache kwa upole.
Kuhisi mguso wa kichwa chake, A-Wu alionekana kana kwamba alikuwa amekamilisha haja yake ya mwisho, na nguvu zake za ndani zilipungua ghafla na kuwa dhaifu sana, na akaanza kukohoa.
“Pumzika vizuri haraka.” Yang Zicang alimchukua na kumweka kwenye ngozi ya kulalia nyuma, na watu wa awali waliomzunguka walijitenga moja kwa moja.
Watu kadhaa waliokuwa wamemwona Yang Zicang zamani walikwisha kuja na kujilaza chini, na hii ilifanya watu elfu zaidi wa awali kuelewa kuwa huyu mtu alikuwa na hadhi ya pekee.
Yang Zicang alitaka kuwaondoa mmoja mmoja, lakini mzee alimshika mkono wake kwa nguvu.
Kwa udhaifu, mzee alitoa mawe mawili meusi kutoka mwilini mwake, na kufungua kiganja na kumpa yule mtu ambaye kwa miongo kadhaa hakuwa amezeeka hata siku moja.
A-Wu hakuwa anafikiria tena kwa nini, ilimradi kitu kinachotokea kwa mtu huyu, kilikuwa ni kawaida.
Yang Zicang alitikisa kichwa, na kutumia mkono wake kukunja vidole vyake vilivyokauka na kuvifunika mawe ya moto, na kufanya ngumi.
“Chagua mrithi wako mwenyewe.”
Alionyesha ngumi ya mzee, na tena alionyesha watu wa awali waliokuwa wamekaa kundi kando.
A-Wu alitabasamu na kukubali kwa kichwa, moyo wake umejaa furaha isiyo na mwisho.
Hatimaye alikuwa amemngoja mtu yule, na akili yake ilianza kufanya kazi kidogo na kufikiria:
—Hakika alijua kuwa angeweza kuvumilia kwa muda mrefu hivi, ndiyo maana alikuja wakati wa mwisho, anamhimiza kuendelea kuishi kwa uvumilivu.
A-Wu alitazama moto kwa mara ya mwisho, na cheche zikaruka angani.
Juu ya pango pana lililokuwa na kuta ndefu za mwamba, kwa kawaida hii haikuwa eneo salama, lakini jambo la ajabu ni kwamba kwa miaka mingi, hakuna mawe yaliyoanguka na kuumiza hawa watu wa awali waliokuwa na nywele ndefu na waliovaa ngozi za wanyama.
Yang Zicang aliketi juu ya kilele cha mlima, na Silaha ya Kiroho nyekundu ya giza ilikuwa imewekwa kwenye mapaja yake.
Alikuwa akingoja ile nyotamkia iliyokuwa inakuja kwa utulivu mbele yake.
Nukta ya mwanga angani ilikuwa na mkia wa kijivu-bluu.
Ilikuwa na mwendo thabiti, ikivuka anga la bluu. Kama Mfalme mkuu anayetembea kwa utulivu.
Kwa heshima, ilivunja anga la bluu.
Theluji ilikoma na kuanza tena, upepo ulikoma na kuanza tena.
Siku hiyo, Yang Zicang alifumbua macho yake polepole, na alihisi chini ya mlima kulikuwa na hali ya utisho inayojiandaa.
Nyotamkia ilikuwa inakuja kwa heshima kutoka juu ya kichwa chake.
“Imekuja.”
Aliinuka na kusimama, akatoa kifuani mwake kisu kidogo kilichokuwa Silaha ya Kiroho.
{Zamani sana, kuna mtu alikutana na hali sawa na yako, na akafanya uamuzi sawa.}
Ghafla, Yang Zicang alionekana kuona ndoto.
[Mimi na Muunganishaji wa Mshipa Asna tumelingana zaidi ya 50% ya mwangwi wa nguvu ya moyo.]
“Hii ni?”
Yang Zicang alisimama kana kwamba alikuwa anaota, na wakati huo kilele cha mlima haikuwa pale pale alipokuwa hapo awali, bali ni mwamba mrefu usiojulikana lakini wenye kufanana kidogo.
Umbo la mtu mwenye nguvu aliyebeba upanga mkubwa mgongoni mwake alisimama mbele yake, na alipomwona mara moja, Yang Zicang alijua mtu huyu alikuwa Asna.
Ingawa alikuwa amesimama hapa, Yang Zicang aliona kupitia kwa umbo hili vipande vya maisha yake ya zamani:
Katika ardhi iliyokuwa imeachwa na ustaarabu uliokuwa ukifa kama mimea, mtu huyu aitwaye Asna alitembea peke yake kwenye maeneo yaliyokuwa bado na makundi ya watu, na kuwaletea wasafiri waliokuwa wameanza kuishi kama watu wa awali ufundi wa kuwapa chakula na joto.
Wakati huu, alikuwa sawa na yeye mwenyewe, amesimama juu ya kilele cha mlima, akingoja chini yake katika kambi ya watu aliyowafundisha kutumia moto, kuzaliwe kwa Jinamizi lenye nguvu.
“Hii ni kweli…”
Yang Zicang alishtuka akimwangalia akichukua upanga wake mkubwa, na kisha kuruka chini.
Ndoto ilitoweka.
Chini, zaidi ya watu wa awali elfu moja walikuwa wamechanganyikiwa wakitazama mbele yao “moto” uliokuwa umewalinda kwa miongo kadhaa.
Wakati huu ulionekana kana kwamba umekuwa hai.
Ingawa ishara iliyokuwa ikitolewa ilikuwa ya kutisha na ya kutaka kukimbia, watu walijitahidi kukandamiza hofu yao na wakainamisha vichwa vyao mbele yake.
Je, ni kwa sababu Mganga alikuwa ameondoka, na nguvu za ajabu zilikuwa zimeharibika?
Au je, Mganga alikuwa ameungana na moto, na alikuwa ameamka ndani yake?
Watu wa awali walifikiria mawazo mbalimbali, na hawakuweza kuelewa ni nini hasa kilichokuwa kinatokea, lakini bila shaka kilihusiana na Mganga.
Baadhi ya watu waligeuka na kutazama juu ya mwamba kwa msaada.
Katika moyo wa Yang Zicang, hisia ya ushujaa ilipanda, na alikuwa amethubutu kusimama hapa kwa sababu bila kujali nini, asingekufa kweli.
Lakini umbo lile la zamani, ulimwengu wake haukuwa ndoto, na mtu yule aliruka chini bila kusita.
“Asna, kweli alikuwa mtu mwenye ushujaa.”
Nje ya moto mkubwa, nyuzi za moto zilitokeza mfululizo, na kwa kukusanyika kwa watu wengi wa awali, kitu cha ndani kilizaliwa haraka, na jicho la ukungu likatokeza.
Jicho la moto likatazama pande zote, na kwanza liliwaona wanyama waliokuwa wamefungwa.
Akili yake ilikuwa bado ndogo, na jambo la kwanza alilofikiria lilikuwa ni kujipatia chakula cha karibu.
Shwa shwa!
Njia kadhaa za moto zilitoka ardhini na kuwaelekea hawa simbamarara na mbwa mwitu waliokamatwa na Yang Zicang.
Katika sauti za kilio, wanyama walikauka haraka.
Watu wengi wa awali walipiga kelele kwa hofu, lakini kwa amri ya viongozi wachache, watu wa awali waliacha kutaka kukimbia.
Yang Zicang alitazama haya yote kwa utulivu kutoka juu, alikuwa akingojea, akingojea moto kuwashambulia hawa watu wa awali, ili kuwafundisha jinsi Majinamizi yalivyokuwa ya kutisha.
Hu hu hu!
Kwa sauti ya kutisha, moto mkubwa ulipanuka ghafla, na viumbe kadhaa wenye vichwa vya mbwa mwitu na simbamarara walitokeza ndani yake, kana kwamba walikuwa na vichwa vinne au vitano, na miguu kumi na mitano ya moto.
Wakati wa kuzaliwa, watoto wengi wa moto wa simbamarara walitoka ndani ya moto na kuwaelekea watu waliomzunguka.
Su su su su!
Mishale ya kasi ilishuka kutoka juu kwa kasi, na kwa nguvu ya uharibifu iliwatundika chini, na vivuli vya simbamarara na mbwa mwitu vilivyokuwa vikitambaa havikuweza kusonga tena hata kidogo.
Watu wa awali hatimaye waligundua kuwa hii haikuwa ni Mganga aliyefufuliwa, na mara moja walitawanyika kwa fujo.
Katikati, Jinamizi lenye vichwa vingi lililolemazwa liliinuka kwa hasira na kutazama juu kwa umbo lililosimama juu ya kilele cha mlima.
“Huu~”
Ardhi iliwaka moto kwa nguvu, na lilikusanya nguvu zake haraka, na vichwa na miguu mingi viliungana, na lilikuwa karibu kuzaliwa kutoka kwenye moto mkubwa uliokuwa umepanda juu.
“Asante kwa kuniambia asili yenu.”
Kutoka juu, sauti ya utulivu kama ya mungu ikasikika, kisha kelele ya hasira, na umbo la Yang Zicang lenye nguvu likashuka chini kwa mng’ao wa dhahabu!
“Sasa, kufa!”
Wakati wa kushuka, Yang Zicang alihisi kana kwamba mwili wake ulikuwa na kivuli cha mtu mwingine.
[Mimi na Muunganishaji wa Mshipa Asna tumelingana zaidi ya 85% ya mwangwi wa nguvu ya moyo.]
[Ninatembea pamoja na Muunganishaji wa Mshipa Asna.]
Toa Jibu